نمىرود . درمان ضيق النفس آنست كه نخست بپاكسازى بدن بپردازند و پس از آن بايد سم گورخرى را در كوزه‌اى كه آن را به گل گرفته‌اند بريزند و در كوره آجر پزى بگذارند تا بسوزد و سپس آن را سائيده و هر روز دو و نيم گرم از آن بخورند . اگر آثار غلبه خون و حرارت هم در بيمار ديده شود بايد در مهره دوم پس گردن او حجامت و يا باسليق را فصد كنند . اگر بيمارى با آثار غلبه بلغم همراه باشد بايد با استفاده از حب البلغم بدفع آن بپردازند گلشكر خصوصا براى اين بيمارى مفيد است . اگر وضع معده در پيدايش اين بيمارى شركت داشته باشد بيمار بايد جوارشن كتيرا بخورد . اگر بيمارى بر اثر رطوبتهاى لزج پيدا شود خوردن خل - العنصل ( راه تهيه اين دارو در فصل مربوط بداروهاى مركب خواهد آمد . مترجم ) و نيز دهن الرازيانج ( روغن باديان ) مفيد است . همچنين خوردن لعوق الحرمل براى درمان اين بيمارى سودمند مىباشد . فصل سرفه سبب سرفه رطوبتى است كه در ريه جمع شده و اين رطوبت يا از طرف سر آمده يا بوسيله خود ريه از رطوبتهاى سينه جذب شده زيرا خداوند آن را طورى خلق كرده كه مانند قطعه پشمى رطوبتهاى مجاور را به خود مىكشد اين كار دو فايده دارد اول اينكه مجارى سينه را از آنچه كه در آن جمع شده پاك مىكند و دو ديگر آنكه ريه خود به رطوبت زيادى براى ادامه حركت خودش و سرد كردن قلب و صافى و بلندى صدا نيازمند است . اگر اين رطوبت غليظ و چسبنده باشد همان جا مىماند و با سرفه بيرون نمىرود و اگر خيلى رقيق باشد هوا از روى آن رد مىشود ولى آن را به بالا نمىراند اما اگر نضج يافته باشد تكه‌تكه و به طرف بالا رانده مىشود . گاهى سرفه از خشونت و خشكى پيدا مىشود كه